Προβληματα με τους ρολους!!!

-Στο σπίτι μας πώς μοιράζονται οι διάφορες δουλειές ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, σε αγόρια και κορίτσια;
-Ορισμένες γυναίκες δε δουλεύουν έξω από το σπίτι και αναλαμβάνουν μόνο τις δουλειές του νοικοκυριού. Μπορεί αυτό να θεωρηθεί εργασία, έστω κι αν δεν αμείβεται;

Αυτό είναι όντως πρόβλημα σύγχυσης ρόλων...
Από ένα άλλο blog βρήκα δημοσιευμένες ερωτήσεις γυναικών και τις απαντήσεις τους όσον αφορά τα παραπάνω ερωτήματα:
[Ερώτηση] Στις μέρες μας η γυναίκα έχει πολλούς ρόλους: σύζυγος, μητέρα, νοικοκυρά, εργαζόμενη. Είναι δυνατόν μια γυναίκα να ισορροπήσει όλους αυτούς τους ρόλους;
Απάντηση: Αν μιλώντας για ισορροπία εννοούμε, να τα κάνουμε όλα καλά πάντοτε ή την ικανότητα να αφιερώνουμε ίσο χρόνο σε κάθε ρόλο, τότε θα απαντούσα όχι. Νομίζω ότι συνήθως όταν λέμε ισορροπία εννοούμε μια ίσια γραμμή, ότι όλα τρέχουν ομαλά. Εγώ θα έλεγα ότι ισορροπία μοιάζει περισσότερο με μια ζυγαριά – όπου πάντοτε υπάρχει κάποια ένταση. Ισορροπία επίσης σημαίνει να αποφεύγουμε τα άκρα. Εκείνος που μαθαίνει να περπατά πάνω σε τεντωμένο σχοινί βελτιώνεται με τον καιρό: στην αρχή πέφτει, μετά τεντώνει τα χέρια του και κάνει απότομες κινήσεις, ύστερα οι κινήσεις του είναι πιο συγκρατημένες και ανάλαφρες και μετά περπατά με γοργά, προσεκτικά βήματα. Όμως ακόμα κι όταν πια καταφέρει να ισορροπήσει πολύ καλά, ακόμα και τότε υπάρχει πάντα ένταση, γιατί έτσι είναι η ζωή. Υπάρχουν εποχές στη ζωή μας όπου κάποιος συγκεκριμένος ρόλος μας θα απαιτεί περισσότερη προσοχή – και άμα δεν μπορούμε να δώσουμε την πρέπουσα προσοχή (και χρόνο), ίσως χρειαστεί να αφήσουμε άλλα πράγματα στην άκρη για ένα διάστημα. Ο Θεός έχει προικίσει τις γυναίκες με πολλά διαφορετικά χαρίσματα και ικανότητες, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η πρόθεσή Του είναι να τα ασκούμε όλα ταυτοχρόνως. Μπορεί να μας οδηγήσει να επικεντρωθούμε σε ένα πράγμα τώρα και να περιμένουμε μήνες ή και χρόνια μέχρι να επιδιώξουμε κάτι άλλο. Και ας θυμηθούμε στο σημείο αυτό να είμαστε προσεκτικές ώστε να μην πέσουμε σε συγκρίσεις ή κριτική. Αυτό που βλέπω εγώ ως «ισορροπημένο» μπορεί να μην είναι «ισορροπημένο» από τη δική σου οπτική γωνία. Στην προς Γαλάτας επιστολή 6:3-5 διαβάζουμε «Όποιος φαντάζεται πως είναι κάτι, ενώ δεν είναι τίποτε. εξαπατά τον εαυτό του. Γι’ αυτό, ας εξετάζει καθένας τα έργα του, και τότε, αν καυχηθεί, θα το κάνει μόνο για τον εαυτό του κι όχι σε σύγκριση με τους άλλους. ʼλλωστε καθένας για τις δικές του πράξεις θα δώσει λόγο στο Θεό». [Διότι έκαστος το εαυτού φορτίον θέλει βαστάσει].

[Ερώτηση] Πόσο σημαντική είναι η βοήθεια του άντρα μας στο να ισορροπήσουμε και να φέρουμε εις πέρας με επιτυχία τους διαφορετικούς μας ρόλους;
Απάντηση: Όταν παντρευόμαστε, γινόμαστε ένα, μία μονάδα. Ιδανικά, δουλεύουμε μαζί στην ανατροφή των παιδιών. Ας παραδειγματιστούμε από μια αθλητική ομάδα. Όλοι οι παίκτες δουλεύουν μαζί αλλά ο καθένας από τη δική του ξεχωριστή θέση ώστε να λειτουργήσουν όσο το δυνατό πιο αποτελεσματικά και να επιτύχουν το στόχο τους. Αν κάποιοι παίκτες ή η υπόλοιπη ομάδα αποφασίσει να μην κάνει το μέρος της ή το κάνει ελλιπώς, αυτό δεν αλλάζει τη δική μου θέση και το δικό μου ρόλο. Δεν μπορώ να τα παρατήσω επειδή δε μου δίνεται η βοήθεια που χρειάζομαι. Ίσως να μην μπορέσω να είμαι το καλύτερο που θα μπορούσα πιθανώς να είμαι αφού κάποιος άλλος δεν κάνει το μέρος του, αλλά ωστόσο κάνω ότι καλύτερο μπορώ από τη θέση που έχω. Και πάλι επιστρέφουμε στις προσδοκίες. Είναι απαραίτητο να ρωτήσεις τον άντρα σου πως βλέπει το ρόλο του και πως βλέπει το δικό σου ρόλο. Επίσης εσύ θα πρέπει να πεις τι μπορείς να κάνεις και τι δεν μπορείς. Μπορεί αυτό να μην αλλάξει τις καταστάσεις αλλά τουλάχιστον έχει ειπωθεί και γίνει σαφές. Πρέπει να μείνουμε και να αρκεστούμε σ’ αυτό. Τον σύντροφό μας πρέπει να τον προσεγγίσουμε σε μια ήρεμη στιγμή και με αγάπη. Δεν μπορείς να αλλάξεις τον σύζυγό σου, αλλά, με τη βοήθεια του Θεού, μπορείς να αλλάξεις τον εαυτό σου!

Σε όλα τα μέρη του κόσμου οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες;

Οι γυναίκες στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου έχουν λιγότερα νομικά, κοι-
νωνικά, πολιτιστικά και οικονομικά δικαιώματα, τόσο σε σύγκριση με τους άντρες των
χωρών αυτών όσο και με τις γυναίκες στα ανεπτυγμένα κράτη. Καταρχήν, οι γυναίκες
δεν έχουν ισονομία με τους άντρες, δηλ. δεν έχουν ίσα νομικά δικαιώματα. Για παρά-
δειγμα, στη Σαουδική Αραβία, οι γυναίκες δεν έχουν το δικαίωμα να οδηγούν αυτοκίνη-
το, δεν μπορούν να περπατήσουν μόνες τους σε δημόσιο χώρο και δεν μπορούν να ανα-
πτύξουν κοινωνικές σχέσεις με άντρες που δεν είναι συγγενείς τους. Επίσης, στην Αίγυ-
πτο, οι περισσότεροι θεσμοί του Οικογενειακού Δικαίου διέπονται από το Μωαμεθανικό
Δίκαιο, που ορίζει π.χ. ότι ένας άντρας μπορεί να χωρίσει τη γυναίκα του ανακοινώνο-
ντας απλώς τη βούλησή του και για οποιαδήποτε αιτία, ενώ η γυναίκα δεν μπορεί να ζη-
τήσει διαζύγιο από τον άντρα της, για οποιονδήποτε λόγο.
Οι γυναίκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου γίνονται επίσης θύματα της κουλτούρας
τους και πιο συγκεκριμένα, των εθίμων τους. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο 2 εκατομμύ-
ρια νεαρά κορίτσια (ηλικίας 4-12 ετών) υφίστανται ακρωτηριασμό των γεννητικών τους
οργάνων (κλειτοριδεκτομή) στην Αιθιοπία, Σομαλία, τη Γουινέα και 25 ακόμη Αφρικανι-
κές χώρες, όπως και σε ορισμένες περιοχές της Ασίας και της Μέσης Ανατολής. Το 1997,
η Διεθνής Αμνηστία ανακοίνωσε ότι περίπου 6,000 γυναίκες την ημέρα υποβάλλονται στη
βασανιστική αυτή πρακτική, που διεξάγεται εμπειρικά, από άτομα χωρίς ιατρικές ικανό-
τητες και χωρίς αναισθητικό (προκαλώντας έτσι έναν μεγάλο αριθμό θανάτων από μό-
λυνση).1
Στις περισσότερες υπανάπτυκτες χώρες, οι γυναίκες θεωρούνται ακάθαρτες όταν
έχουν εμμηνορρυσία και πρέπει να μην εμφανίζονται σε δημόσιους χώρους. Όταν θηλά-
ζουν τα μωρά τους (ένα χρονικό διάστημα που κρατάει κατά μέσο όρο δύο χρόνια), τα
θρησκευτικά ταμπού τις απαγορεύουν να έχουν σεξουαλική επαφή με τους συζύγους
τους, που εξωθούνται να αναζητήσουν πόρνες ως ερωτικές συντρόφους. Στο Μπανγκλα-
ντές, το να καθυστερήσει μια γυναίκα να σερβίρει το φαγητό ή το να απορρίψει μια πρό-
ταση γάμου, θεωρούνται σοβαρές δικαιολογίες για να ρίξει ένας άντρας καυστικό οξύ
πάνω στο πρόσωπό της. Στην Ινδία, υπολογίζεται ότι πάνω από 5,000 γυναίκες ετησίως
δολοφονούνται από τις οικογένειες των συζύγων τους, διότι οι προίκες που έδωσαν κρί-
θηκαν ανεπαρκείς.
Τέλος, έρευνες που διεξάγονται από διεθνείς οργανισμούς καταδεικνύουν ότι οι γυ-
ναίκες υποφέρουν από φτώχεια σε δυσανάλογα μεγάλους αριθμούς. Για παράδειγμα, η
UNESCO ανακοίνωσε πρόσφατα ότι σήμερα 1 δισεκατομμύριο γυναίκες (και 450 εκατομ-
μύρια άντρες) παγκοσμίως υποσιτίζονται και βρίσκονται στα όρια του θανάτου. Υπολογί-
ζεται επίσης ότι το 70% των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας διε-
θνώς είναι γυναίκες. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που δημοσίευσε η ίδια οργάνωση:
(α) 540 εκατομμύρια γυναίκες σε όλον τον κόσμο είναι αναλφάβητες (σε σύγκριση με 280
εκατομμύρια άντρες), (β) 80 από τα 120 εκατομμύρια παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο
είναι κορίτσια, (γ) στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, πάνω από 600,000 γυναίκες πεθαίνουν
κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού (κυρίως λόγω της έλλει-
ψης κατάλληλης ιατρικής παρακολούθησης) και (δ) περίπου 60 εκατομμύρια γυναίκες
«λείπουν» από τα επίσημα δημογραφικά στοιχεία για τον παγκόσμιο πληθυσμό.

Διαφορετικοι αλλά με ίσα δικαιώματα!!!!!

Διαφορετικοί αλλά με ίσα δικαιώματα
Ισότητα δε σημαίνει ότι γυναίκες και άνδρες επιλέγουν πάντα να κάνουν τα ίδια πράγματα, αλλά ότι μπορούν να τα κάνουν εάν θέλουν, χωρίς να τους εμποδίζει κανείς. Σήμερα υπάρχουν άνδρες που κάνουν επαγγέλματα ή δουλειές που παλιότερα τις έκαναν μόνο γυναίκες και το αντίθετο. Όλοι αυτοί και όλες αυτές έχουν αποδείξει ότι είναι το ίδιο καλοί στις δουλειές που κάνουν.
Οι άνδρες και οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα στη ζωή. Αυτό σημαίνει ότι αντιμετωπίζουν μαζί τις δυσκολίες στην οικογένεια τους, είναι το ίδιο υπεύθυνοι για τα παιδιά και για το σπίτι τους, αμείβονται με τα ίδια χρήματα όταν κάνουν την ίδια δουλειά και ότι η γνώμη τους έχει την ίδια αξία. Έτσι μπορούν όλοι να προσφέρουν το ίδιο στην κοινότητα, στην οικογένεια ή στη χώρα που ζουν. Στη χώρα μας έχουν γίνει νόμοι που αναγνωρίζουν ότι οι άνδρες και οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα. Σε κάποιες άλλες χώρες όμως οι γυναίκες δεν έχουν την ίδια ελευθερία με τους άνδρες.Οι διακρίσεις και οι ανισότητες που παρατηρούνται σε διάφορους κοινωνικούς τομείς, σε βάρος των γυναικών, δεν οφείλονται ούτε δικαιολογούνται από τις βιολογικές διαφορές των φύλων, που κατά καιρούς προτάθηκαν για να δικαιολογήσουν το status quo των κοινωνικών διακρίσεων. Τα διαφορετικά χαρακτηριστικά προσωπικότητας, οι ικανότητες, οι τρόποι συμπεριφοράς των φύλων υπάρχουν έξω από το παιδί πριν γίνουν μέρος της προσωπικότητάς του, εγχαράσσονται και εσωτερικεύονται με τη διαδικασία της κοινωνικοποίησης τόσο βαθιά ώστε να θεωρούνται “φυσικές”.

Στο ερώτημα επομένως για το αν υπάρχουν ή όχι επαγγέλματα μόνο για το ένα ή το άλλο φύλο, μόλις απαντήσαμε.

Ποια επαγγέλματα είναι περισσότερο συνηθισμένα για τους άνδρες και ποια για τις γυναίκες;

Τα επαγγέλματα που κάνουν συνήθως οι άνδρες και φαίνεται παράξενο όταν τα κάνει μια γυναίκα είναι επαγγέλματα που χρειάζονται μυική δύναμη συνήθως ή δεξιότητες συναρμολόγησης πραγμάτων ή επισκευής. Τέτοια είναι οι ηλεκτρολόγοι, οι υδραυλικοί οι οικοδόμοι, οι στρατιωτικοί, νταλικέρηδες, ταξιτζηδες, μπάτσοι κυρίως στην τροχαία, οδηγοί λεωφορείων κ.α.

Υπάρχουν βέβαια και επαγγέλματα που είναι παράξενο να δεις τους άντρες να τα ασκούν. Όπως αυτα της νοσοκόμας, της κομμώτριας, της χορεύτριας, της μαίας, της γραμματέως ακόμα και της νοικοκυράς γιατί για πολλούς θεωρείται επάγγελμα, απλά λαμβάνει χώρα στο σπίτι.

Δικαιώματα παλιότερα και σήμερα. Τι έχει αλλάξει;

Κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα

Στην Αρχαία Ελλάδα...

Αναμφισβήτητο είναι το δικαίωμα συμμετοχής γυναικών στην κοινωνική και λατρευτική ζωής της πόλεως, είχαν δηλαδή κοινωνικά και αστικά δικαιώματα, πολλά δια νόμου και πολλά εκ τριτενεργείας, ως συνδεομένων με τον πολίτη.Πολιτικά δικαιώματα δεν είχαν. Ούτε στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Ούτε στο Βυζάντιο. Ούτε στην Γαλλική Επανάσταση. Σκεφτείτε λοιπόν πριν από πόσα χρόνια οι γυναίκες απέκτησαν πολιτικά δικαιώματα. Και όχι σε όλο τον κόσμο. Για διευκόλυνση σας, ο αριθμός είναι μόνο διψήφιος….

Σταδιακα μέχρι και σήμερα...

Η Γυναίκα Καλλιπάτειρα από την Ρόδο, θυγατέρα και μητέρα Ολυμπιονικών προσπάθησε να αγωνιστεί στον στίβο, ντυμένη ανδρικά, ξεπερνώντας την εποχή της και τους κανόνες της.. ενώ άλλες Ελληνίδες Γυναίκες όπως η Μαντώ Μαυρογέννους, η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, η Μόσχω Τζαβέλλα, η Δέσπω Μπότση, Μάρω Μπότσαρη και τόσες άλλες διάλεξαν να πολεμήσουν στο πλευρό των ανδρών για τη Λευτεριά..κι άλλες από την Σαπφώ και την Ασπασία... έως την Ιωάννα Στεφανόπολη τη πρώτη Ελληνίδα που έγινε δεκτή από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και την Ελένη Σκούρα, την πρώτη Γυναίκα Βουλευτή στο Ελληνικό Κοινοβούλιο έσπασαν τον απαγορευτικό ιστό και άνοιξαν δρόμο για την ανάπτυξη των Γραμμάτων, της Τέχνης και του πολιτισμού στη χώρα μας...Το γυναικείο εργατικό κίνημα όμως άρχισε να εκδηλώνεται στις ΗΠΑ, δειλά δειλά το 1820 με μικρές απεργίες και κορυφώθηκε στις 8 Μάρτη του 1857....
Το 1857 εργαζόμενες γυναίκες (ράφτρες και υφάντρες) στη Νέα Υόρκη κατέβηκαν στους δρόμους ντυμένες στ'άσπρα, διαδηλώνοντας και απαιτώντας μείωση των εξαντλητικών ωρών εργασίας - από 16 σε 10 ώρες την ημέρα, ωράριο που οι άντρες είχαν ήδη κατακτήσει πριν από 17 χρόνια - και ζητώντας ίσα μεροκάματα με τους άντρες... και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς. Η εξέγερση αυτή πνίγηκε στο αίμα ύστερα από βίαιη επίθεση της αστυνομίας.Στις 8 Μάρτη 1910 η Clara Zetkin, διεθνής αγωνιστική φυσιογνωμία του εργατικού και γυναικείου κινήματος, κατά τη διάρκεια του παγκόσμιου Συνεδρίου Σοσιαλιστριών στην Κοπεγχάγη, πρότεινε να καθιερωθεί "ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ" ενώ την ίδια μέρα.. Ο βασιλιάς της Ισπανίας παρέχει στις γυναίκες το δικαίωμα φοίτησης στοΠανεπιστήμιο
Στις 8 Μαρτίου 1911 γιορτάζεται για πρώτη φορά η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας..Το 1977 ο ΟΗΕ στη Γενική του Συνέλευση καθιέρωσε την 8 Μαρτίου ως Ημέρα της Γυναίκας, - Ημέρα για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη..

Θέματα για συζήτηση..

Σύμφωνα με το μάθημα στο σχολικό εγχειρίδιο υπάρχουν πολλά θέματα τα οποία είναι ωραία για να συζητηθούν μέσα στην τάξη με τα παιδιά. Μερικά από αυτά που αναφέρονται και μέσα στο βιβλίο είναι:
1) Τι πληροφορίες μπορούμε να πάρουμε για τα δικαιώματα των ανδρών και των γυναικών στη χώρα μας; Ήταν πάντοτε τα ίδια;
2) Ποια επαγγέλματα είναι περισσότερο συνηθισμένα για τους άνδρες και λιγότερο για τις γυναίκες;
3) Άραγε σε όλα τα μέρη του κόσμου οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες;
4) Στο σπίτι μας πώς μοιράζονται οι διάφορες δουλειές ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, σε αγόρια και κορίτσια;
5) Ορισμένες γυναίκες δε δουλεύουν έξω από το σπίτι και αναλαμβάνουν μόνο τις δουλειές του νοικοκυριού. Μπορεί αυτό να θεωρηθεί εργασία, έστω κι αν δεν αμείβεται;
6) Τι κάνει συνήθως μια εργαζόμενη μητέρα όταν επιστρέφει από την εργασία στο σπίτι της?
7) Πώς οι γυναίκες και οι άνδρες μπορούν να είναι ίσοι στην καθημερινή τους ζωή?

Οι μαθητές μπορούν να συζητήσουν μεταξύ τους αλλά και με τον δάσκαλο ή την δασκάλα τους τα παραπάνω θέματα και να εισχωρήσουν περισσότερο σε ένα ζήτημα που μας απασχολέι εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Φωτογραφίες σχετικές με τη γυναίκα στο σπίτι και στην εργασία.

Η γυναίκα στην εργασια..

Η θέση της γυναίκας στο κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό γίγνεσθαι απασχολούσε ανά τους αιώνες την ανθρωπότητα και συνήθως συνδεόταν με ιδέες και αντιθέσεις γύρω από τον βιολογικό της ρόλο και την παρουσία της σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων.
Επί σειρά ετών οι ρόλοι των ανθρώπων, που από μικροί φορούσαν ροζ ή γαλάζια ανάλογα με το φύλο του, ήταν σχεδόν ολοκληρωτικά καθορισμένοι.
Όμως, υπολογίζεται ότι σε πολλές κοινωνίες στην σύγχρονη εποχή, από την δεκαετία του 1970 οι γυναίκες άρχισαν να αναλαμβάνουν καινούργιες θέσεις εργασίας στις αναπτυγμένες χώρες.
Οι γυναίκες τώρα πια δεν έχουν μόνο κατακτήσει τις χαμηλές βαθμίδες της ιεραρχίας στην εργασία αλλά υπάρχουν γυναίκες επιχειρηματίες και διευθύνουσες σύμβουλοι ή γενικά υψηλόβαθμα στελέχη περισσότερα από ότι στο παρελθόν και πολλές ασκούν τα καθήκοντα τους με ιδιαίτερη επιτυχία, βελτιώνοντας τα οικονομικά αποτελέσματα μιας επιχείρησης.
Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν είναι δεδομένα και εύκολα για την γυναίκα ακόμα και σήμερα και παρόλο ότι είναι δυναμική, δραστήρια, διεκδικεί και απαιτεί, καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια απέναντι στους «άρρενες» αντιπάλους της. Έχει να εναντιωθεί απέναντι σε προκαταλήψεις του παρελθόντος-κυρίως των ανδρών-που θέλουν την γυναίκα σε δύο κυρίως χώρους, την κουζίνα και την κρεβατοκάμαρα.
Έτσι πρέπει να προσπαθήσει διπλά από ότι ένας άντρας ώστε να αποδείξει την αξία της.
Επιπλέον δεν μπορούμε να αψηφήσουμε την ανάγκη της για οικογένεια και κυρίως για την μητρότητα που πολλές φορές μπορεί να αποτελέσει τροχοπέδη στην σταδιοδρομία της. Η μητέρα είναι συνήθως αυτή που θα βάλλει στην άκρη την εργασία της για την ανατροφή των παιδιών της.
Όλα αυτά λοιπόν μας οδηγούν σε κάποια συμπεράσματα. Πολλά έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Οι γυναίκες έφυγαν από της παραδοσιακές, χαμηλόμισθες εργασίες του 20ου αιώνα και μπήκαν στα γραφεία, στα μαγαζιά ακόμα και σε επιχειρήσεις.
Οι δυσκολίες όμως παραμένουν και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της επαγγελματικής τους ζωής, όσον αφορά στις συνθήκες και την αμοιβή, δεν έχουν αλλάξει σημαντικά.
Ο οξύς ανταγωνισμός στους εργασιακούς χώρους ωθεί τον γυναικείο εργαζόμενο πληθυσμό σε μια κρίσιμη καμπή. Παράλληλα, όλοι γνωρίζουν ότι την μάχη για αλλαγή του τοπίου θα πρέπει να δώσουν οι ίδιες οι γυναίκες.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Οι γυναίκες όλων των χωρών του κόσμου,θα γιορτάσουν και πάλι την ημέρα τους. Τη Διεθνή ημέρα της γυναίκας.

Η γιορτή αυτή καθιερώθηκε το 1910 από τη Διεθνή Γυναικεία Διάσκεψη της Κοπεγχάγης, ύστερα από πρόταση της μεγάλης φεμινίστριας Κλάρας Τσέτκιν.Σκοπός της ήταν να διατηρηθεί η ανάμνηση της πρώτης διαδήλωσης των Αμερικανίδων, που είχε γίνει 53 χρόνια νωρίτερα, το 1857. Από τότε η μέρα αυτή δεν έπαψε να συμβολίζει τους αγώνες των γυναικών για τα δικαιώματά τους και τη διεθνή αγωνιστική αλληλεγγύη τους. Έτσι επί 80 σχεδόν χρόνια η 8η Μαρτίου δίνει την ευκαιρία στις γυναίκες όλων των χωρών μαζί και κάθε χώρας χωριστά να προβάλουν τις γενικές και τις ιδιαίτερες διεκδικήσεις τους και να σφυρηλατούν τους δεσμούς της φιλίας και της αλληλεγγύης τους, στον αγώνα για ένα ευτυχέστερο μέλλον.Αυτό το οποίο χαρακτηρίζει το γυναικείο κίνημα στη διάρκεια των 80 χρόνων του είναι το γεγονός ότι το ευρύ αυτό κίνημα έπαψε να είναι ξεκομμένο από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα λαϊκά προοδευτικά κινήματα, και ότι διοχετεύτηκε μέσα στο μεγάλο κανάλι των λαϊκών και εθνικών αγώνων, αλλά και αυτών για την υπεράσπιση της Παγκόσμιας Ειρήνης, για την αποτροπή του πυρηνικού αφανισμού.Από το 1910 μέχρι σήμερα η 8η Μαρτίου αποτελεί ακριβώς το σύμβολο αυτής της πάλης. Δεν είναι ημέρα κούφιων πανηγυρισμών, αλλά ημέρα αγώνων δράσης και προβολής των γενικών και ειδικών γυναικείων αιτημάτων. Ας θυμηθούμε μερικά χαρακτηριστικά γεγονότα:v 8 Μαρτίου 1911: Τον πρώτο χρόνο μετά την καθιέρωση της γιορτής, οι γυναίκες της Αμερικής και της Γερμανίας, διαδηλώνουν διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας.v 8 Μαρτίου 1913: Οι γυναίκες της Τσαρικής Ρωσίας ξεσηκώνονται με την κραυγή «Κάτω η πείνα – Κάτω ο πόλεμος». Τον επόμενο ακριβώς χρόνο οι γυναίκες των λαϊκών συνοικιών του Παρισιού κάνουν διαδηλώσεις και απαιτούν να ελευθερωθεί η επαναστάτρια Ρόζα Λούξεμπουργκ, που είχε συλληφθεί στη Γερμανία για τους αγώνες της κατά του επερχόμενου πολέμου.v 8 Μαρτίου 1917: Οι εργάτριες της Πετρούπολης, του σημερινού Λένιγκραντ, εχύνονται στους δρόμους και ζητούν Ειρήνη και Ψωμί.v 8 Μαρτίου 1923: Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος έχει τελειώσει, 5 χρόνια πριν. Αλλά η κατάληξη του Ρούρ απειλεί να ανάψει νέα πολεμική φωτιά. Δύο χιλιάδες Γαλλίδες συγκεντρώνονται και απαιτούν: «Όχι άλλο πόλεμο» .v 8 Μαρτίου 1936: Ενώ οι γυναίκες της Ισπανίας διαδηλώνουν στη Μαδρίτη κατά του φασισμού, στη Γερμανία η χιτλερική τρομοκρατία οργιάζει. Χιλιάδες γυναίκες ρίχνονται στις φυλακές. Ο παγκόσμιος πόλεμος προετοιμάζεται για δεύτερη φορά στον ίδιο αιώνα, από τους Γερμανούς μιλιταριστές. Πολλές γυναικείες οργανώσεις τάσσονται στο πλευρό εκείνων που αγωνίζονται να σώσουν την Ειρήνη. Ο πόλεμος, όμως, ξεσπά για να προκαλέσει στην ανθρωπότητα αμέτρητη καταστροφή και τελικά να καταλήξει στην ήττα των χιτλερικών υποκινητών του.Το νικηφόρο τέρμα του πολέμου βρίσκει τις γυναίκες αποφασισμένες να μην επιτρέψουν άλλη φορά το ξέσπασμα πολέμου. Το Νοέμβριο του 1945 ιδρύεται η Παγκόσμια Ομοσπονδία Δημοκρατικών Γυναικών, που θα συσπειρώσει γύρω της 80 εκατομμύρια γυναίκες και θα γίνει κυριότερος εκφραστής των πόθων τους για την ισότητα των δύο φύλων και για την Παγκόσμια Ειρήνη.Θα ήταν παράλειψή μας αν την ώρα τούτη, που γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, δεν ξαναθυμόμαστε μερικές γυναίκες, εκτός από την Κλάρα Τσέτκιν, που με τον αγώνα τους και τα λόγια τους μένουν αθάνατες στην ιστορία του Παγκόσμιου γυναικείου Κινήματος. Μία τέτοια γυναίκα είναι η Ολυμπία Ντε Γκούς, που ακόμη από τα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης, στη διακήρυξή της για τα δικαιώματα της γυναίκας έλεγε:«Η γυναίκα γεννιέται ελεύθερη και έχει τα ίδια δικαιώματα με τον άνδρα. Όλοι οι πολίτες, άντρες και γυναίκες, είναι ίσοι απέναντι στο νόμο. Πρέπει να δοθεί η δυνατότητα να φορεί την τήβεννο και να κάθεται στη δικαστική έδρα. Γυναίκες ξυπνήστε».Η Φλώρα Τριστάν έλεγε, το 1843, απευθυνόμενη σε εργάτες: «Ζητώντας δικαιοσύνη για τον εαυτό σας αποδείξτε πρώτα εσείς πως είσθε δίκαιοι. Διακηρύξατε σεις ότι αναγνωρίζετε την γυναίκα σαν ίση σας».Αλλά και ο Γάλλος ουτοπιστής φιλόσοφος Φουριέ, έλεγε πως «η αρμονία δεν θα αποκατασταθεί όσο αποκλείουμε τις γυναίκες από τις επιστήμες και τις κρατάμε σκλάβες της βελόνας και του νοικοκυριού».Μια άλλη αγωνίστρια του γυναικείου κινήματος στάθηκε η Κουβανέζα Άννα Μπέτανκουρτ. Στις 14 Απριλίου 1869 συνήλθε η ιστορική συνέλευση γυ Γκουϊμάρο και διακήρυξε το πρώτο Κουβνέζικο σύνταγμα. Τότε η περίφημη Κουβανέζα Άννα Μπέτανκουρτ, που αγωνιζόταν για την κοινωνική απελευθέρωση της γυναίκας, ανέπτυξε για πρώτη φορά τις αρχές του γυναικείου κινήματος, λέγοντας ανάμεσα στ’ άλλα:«Πολίτες: Η Κουβανέζα γυναίκα, κλεισμένη στο σκοτεινό και ήσυχο σπίτι της, περίμενε υπομονετικά και καρτερικά αυτή την ιερή ώρα, κατά την οποία η Επανάσταση θα της επιτρέψει να χειραφετηθεί. Ζητάμε ίσα δικαιώματα για τη γυναίκα, γιατί τότε μόνον η Ελευθερία θα είναι πλήρης».Ο πρόεδρος της συνέλευσης την συνεχάρη και της είπε: «Κυρία, το όνομά σας θα γραφεί στην εθνική ιστορία της Κούβας ως μοναδικό φαινόμενο του δέκατου ένατου αιώνα».Στις 9 Απριλίου 1871, η αταλάντευτη Άννα Μπέτανκουρτ συλλαμβάνεται από τις Ισπανικές αρχές και κλείνεται στις φυλακές για επαναστατική δραστηριότητα. Για να την εκβιάσουν ψυχολογικά της είπαν μέσα στη φυλακή ότι ο σύζυγός της αξίωνε να υποσχεθεί πως θα σταματήσει κάθε επαναστατική δραστηριότητα, οπότε και θα την άφηναν να επιστρέψει σπίτι της. Τότε η Άννα Μπέτανκουρτ διαμαρτυρήθηκε ζωηρά και είπε:«Προτιμώ να είμαι χήρα ενός υπερήφανου και τίμιου άντρα, παρά γυναίκα ενός συζύγου που μου ζητεί να προδώσω τον αγώνα για την χειραφέτηση της Κουβανέζας γυναίκας».Ιδιαιτερότητα παρουσίασε ο γιορτασμός της Παγκοσμίου Ημέρας της Γυναίκας, στις 8 Μαρτίου 1946. Η Παγκόσμια Οργάνωση Δημοκρατικών Γυναικών κάλεσε τις γυναίκες να υπερασπιστούν τα παιδιά θύματα του πολέμου. Την ίδια ημέρα οι Αμερικανίδες διακήρυτταν: «Αναλάβαμε την υποχρέωση να οικοδομήσουμε, μαζί με τις γυναίκες των άλλων ηπείρων, έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά μας».Έτσι με την διακήρυξη αυτή ιδρύθηκε το αμερικάνικο τμήμα της οργάνωσης.Μία άλλη σημαδιακή γιορτή, στον Ελληνικό χώρο τώρα είναι η γιορτή της 8ης Μαρτίου 1947. Τότε η Πανελλήνια Ένωση Γυναικών, η οποία είχε σημειώσει λαμπρούς αγώνες για ζητήματα των γυναικών και της δημοκρατίας στην Ελλάδα, γιόρτασε την ημέρα της γυναίκας για τελευταία φορά. Λίγο αργότερα στον πυρετό του εμφύλιου πολέμου διατάχτηκε η διάλυσή της. Η συμμετοχή των γυναικών στην Πανελλήνια Οργάνωση θεωρήθηκε αδίκημα και πάρα πολλές γυναίκες καταδικάστηκαν. Το γυναικείο κίνημα είχε υποστεί σκληρό πλήγμα.Στα επόμενα χρόνια των πολέμων της Κορέας και της Ινδοκίνας, η Παγκόσμια Οργάνωση Δημοκρατικών Γυναικών παρέχει την υποστήριξή της στις δυνάμεις που αγωνίζονται για να ρυθμιστούν οι διαφορές κατά τρόπο ειρηνικό και περιέλαβε στα συνθήματα του εορτασμού της 8ης Μαρτίου την αξίωση για τον τερματισμό της αιματοχυσίας.Στη διάρκεια της δεκαετίας του ψυχρού πολέμου και της προετοιμασίας ενός νέου θερμοπυρηνικού πολέμου, η 8η Μαρτίου ήταν ημέρα δράσης των γυναικών όλων των χωρών για την διάσωση της ΕΙΡΗΝΗΣ.Πριν 30 χρόνια, στα 1959, το πρόβλημα της Ειρήνης έμπαινε με μεγάλη οξύτητα. Στις 8 Μαρτίου 1959 η Παγκόσμια Οργάνωση Δημοκρατικών Γυναικών σήμανε συναγερμό των γυναικών του κόσμου. Μοναδικό σύνθημα του εορτασμού στάθηκε το σταμάτημα των ατομικών δοκιμών και ο αφοπλισμός. Οι γυναικείες οργανώσεις όλων των χωρών ανταποκρίθηκαν στην έκκληση του Παγκόσμιου Οργάνου τους με παντοειδείς εκδηλώσεις και εκκλήσεις προς τους αντιπροσώπους των τριών μεγάλων δυνάμεων, που συνεδρίαζαν στην Γενεύη για το σταμάτημα των ατομικών δοκιμών.Η Πανελλήνια Ένωση Γυναικών σ’ αυτό τον εορτασμό συμμετείχε ολόψυχα και δραστήρια στην Παγκόσμια κινητοποίηση. Πέρα από αυτό, όμως, κινητοποίησε τις γυναίκες και για τα ειδικά προβλήματα, που απασχολούσαν τότε τις γυναίκες του Ελληνικού χώρου.Τέτοια προβλήματα ήταν οι διεκδικήσεις τους για ίση αμοιβή, για ίση εργασία. Η κατάργηση των διακρίσεων, που υφίσταντο σε βάρος τους, τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό βίο. Την οργάνωση ενός αποτελεσματικού συστήματος για την προστασία της εργαζόμενης μητέρας και του παιδιού. Την κοινωνική ασφάλιση τόσων και τόσων κλάδων εργαζομένων γυναικών και πολλά άλλα.Στην πατρίδα μας υπήρξαν, κατά καιρούς, όπως υπάρχουν και σήμερα μεγάλες Ελληνίδες πρωτοπόρες του Γυναικείου Κινήματος. Βέβαια η πρώτη που κατέχει τα σκήπτρα είναι η Καλλιρόη Παρέν. Ήταν η πρώτη που σήκωσε το βάρος του αγώνα για τα δικαιώματα και τη χειραφέτηση της γυναίκας. Τέτοιες άξιες γυναίκες υπήρξαν, μέχρι σήμερα, πάρα πολλές. Η Αύρα Θεοδωροπούλου, η Μαρία Σβώλου, η Ρόζα Ιμβριώτη, η Αγνή Ρουσοπούλου, η Θάλεια Κολυβά, η Λιλή Ιακωβίδη, η Αλεξάνδρα Γραικιώτου και άλλες.Σήμερα στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας τις ξαναθυμόμαστε και τις τιμάμε. Τα έργα τους, τα λόγια τους αποτελούν ιερή παρακαταθήκη για τις σημερινές γυναίκες και τις γυναίκες των επόμενων γενεών.Στα 1962 στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, η μεγάλη Ελληνίδα παιδαγωγός και από τις πιο θαρραλέες πρωτοπόρους του γυναικείου κινήματος Ρόζα Ιμβριώτη, σε εφημερίδα της εποχής έγραφε:«Σήμερα όπως κάθε χρόνο στις 8 του Μάρτη γιορτάζουμε την ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ. Πιο σωστό είναι να πούμε πως αυτή την ημέρα κάνουμε απολογισμό της δουλειάς μας, οι γυναίκες. Σκεφτόμαστε το δρόμο που περάσαμε και το δρόμο που ξανοίγεται μπροστά μας. Ο απολογισμός του γυναικείου μόχθου είναι πάντα βαρύς και πολύμορφος και επιβεβαιώνει τη μεγάλη αλήθεια που είπε ο Γκόρκι: “Οι λαϊκές μάζες είναι οι πραγματικοί, οι συνειδητοί δημιουργοί μιας νέας ζωής”.Όσο παρακολουθεί κανείς τις σκέψεις και τις πράξεις τα συναισθήματα του Λαού μέσα στην Κατοχή και κατοπινά βλέπει πόσο οι άντρες μα κυρίως οι γυναίκες, υπερπηδώντας καθυστέρηση αιώνων, μπόρεσαν να οικειοποιηθούν τις προοδευτικές ιδέες της ανθρωπότητας και βοήθησαν και βοηθούν με βάση αυτές, στην αποκατάσταση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και την ανοικοδόμηση της Εθνικής ζωής. Μέσα σε τέτοιες στιγμές νοιώθει κανείς ότι η Ελληνίδα πραγματώνει μιαν αθάνατη μορφή όπως αθάνατος είναι και ο λαός μας».Σε άλλο σημείο, η αξέχαστη παιδαγωγός και αγωνίστρια Ρόζα Ιμβριώτη γράφει:«Η Ελληνίδα δίνει μέσα στην Κατοχή κι έπειτα πάλι μια παγκόσμια ηθική μορφή τη γυναίκα της Πίνδου, όπως έδωσε παλιότερα την Σουλιώτισα και στην αρχαιότητα την Σπαρτιάτισσα. Στέκει η Ελληνίδα η “άνοιξη” της εθνικής ζωής. Δεν είναι αυτά που λέμε απλοί διθύραμβοι ούτε καυχησιολογίες. Είναι η ίδια η πραγματικότητα. Προσπαθούν κάποιοι εχθροί, να σβήσουν από τη μνήμη μας τα μαθήματα της ιστορίας, τους αγώνες του Λαού για τη Λευτεριά και την Ανεξαρτησία. Δεν κόπηκε το σχοινί ανάμεσα στους αιώνες. Η τελευταία σύγκρουση με το φασισμό μας άφησε βαριές επιταγές. Νίκησε ο Λαός το φασισμό και δεν άντεξε να ταπεινώνεται από τους ξένους καταχτητές. Οργάνωσε την Εθνική Αντίσταση και αυτό στάθηκε το “σχολείο” του Λαού».
gppgle

Από το βιβλίο της Γ Δημοτικού ‘Μελέτη Περιβάλλοντος’ και το κεφάλαιο 3 της έκτης ενότητας με τίτλο «Άντρες και γυναίκες ίσοι στη ζωή και στην εργασία»



Παρακάτω θα παραθέσω κάποια σημεία του μαθήματος αυτού στο σχολικό εγχειρίδιο σε συνδυασμό με στοιχεία που υπάρχουν και στο Διαδίκτυο. Από όλα αυτά βλέπουμε πόσο σημαντικό είναι αυτό το θέμα για να διδάσκεται μέχρι και σε παιδιά τρίτης Δημοτικού.

1985- Έντεκα γυναίκες περισσότερες στη νέα Βουλή.
1952- Οι γυναίκες ψήφισαν για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές.
Άρθρο 4- Παράγραφος 2: «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις».
Άρθρο 22-Παράγραφος 1: «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας».
Στις 8 Μαρτίου του 1857 στη Νέα Υόρκη οι εργαζόμενες γυναίκες ντυμένες στα άσπρα, κάνουν απεργία με αίτημα την ίση αμοιβή με τους άνδρες. Η συγκέντρωση πνίγηκε στο αίμα αλλά ο δρόμος για ίσα δικαιώματα των δύο φύλων άνοιξε, τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο. Το 1910 στην Κοπεγχάγη καθιερώθηκε η 8η Μαρτίου ως παγκόσμια μέρα της γυναίκας. Από τότε γιορτάζεται κάθε χρόνο σε όλο τον πλανήτη είτε σε περιοχές όπου η γυναίκα είναι χειραφετημένη είτε σε περιοχές όπου ζει υπό καταπίεση.
Η σύγχρονη ΕυρωπαίαΈνα από τα χαμηλότερα ποσοστά γονιμότητας στην ΕΕ καταγράφεται στην Ελλάδα, καθώς οι Ελληνίδες γεννούν, κατά μέσο όρο, 1,28 παιδιά, σύμφωνα με στοιχεία του 2005 που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Yπηρεσία (Eurostat) για την κατάσταση των γυναικών στην Ευρώπη. Τα ίδια στοιχεία αναφέρουν πως στην Ελλάδα παρουσιάζεται η μεγαλύτερη "ψαλίδα" μεταξύ των ποσοστών ανεργίας που αφορούν τις γυναίκες (13,3%) και τους άνδρες (5,4%). Συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά τον δείκτη γονιμότητας, οι Ελληνίδες, με 1,28 παιδιά, κατά μέσο όρο, κατατάσσονται πέμπτες από το τέλος στην "ΕΕ των 27". Λιγότερα παιδιά από τις Ελληνίδες έχουν οι Πολωνέζες (1,24 παιδιά), οι Σλοβάκες (1,25 παιδιά), οι Σλοβένες (1,26 παιδιά) και οι Λιθουανές (1,27 παιδιά). Τα μεγαλύτερα ποσοστά γονιμότητας καταγράφονται στη Γαλλία (1,92 παιδιά ανά γυναίκα), στην Ιρλανδία (1,88 παιδιά), στη Δανία, στη Φινλανδία και στην Μ. Βρετανία (1,8 παιδιά). Στην "ΕΕ των 27" ο δείκτης γονιμότητας αντιστοιχεί σε 1,51 παιδιά. Σε ό,τι αφορά το προσδόκιμο ζωής, στην Ελλάδα, οι γυναίκες ζουν κατά μέσο όρο 81,5 χρόνια, ενώ οι άνδρες 76,6 χρόνια, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat. Τα αντίστοιχα ποσοστά για την ΕΕ των 27, είναι 81,5 χρόνια για τις γυναίκες και 75,4 χρόνια για τους άνδρες. Οι μακροβιότεροι στην ΕΕ είναι οι Σουηδοί, καθώς οι γυναίκες ζουν, κατά μέσο όρο, 82,8 χρόνια και οι άνδρες 78,4 χρόνια. Μετά τη Σουηδία, οι γυναίκες που ζουν περισσότερο βρίσκονται στο Βέλγιο (82,4 χρόνια), στη Φινλανδία (82,3 χρόνια) και στην Αυστρία (82,2 χρόνια), ενώ οι μακροβιότεροι άνδρες βρίσκονται στη Μάλτα (77,7 χρόνια), στην Ιταλία (77,6 χρόνια) και στην Ολλανδία (77,2 χρόνια). Ωστόσο, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, μέχρι το 2050 το προσδόκιμο ζωής αναμένεται να αυξηθεί σε ολόκληρη την ΕΕ. Έτσι, το 2050 στην Ελλάδα εκτιμάται ότι οι γυναίκες θα ζουν, κατά μέσο όρο, 85,1 χρόνια, ενώ οι άνδρες θα ζουν 80,3 χρόνια. Εξάλλου, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat, για τις Ελληνίδες καταγράφεται ο δεύτερος υψηλότερος δείκτης ανεργίας (13,3%) στην ΕΕ, μετά τις Πολωνέζες (14,2%). Επίσης, στην Ελλάδα σημειώνεται η μεγαλύτερη "ψαλίδα", μεταξύ των ποσοστών ανεργίας που αφορούν τις γυναίκες (13,3) και τους άνδρες (5,4%). Στην ΕΕ των 27 ο δείκτης ανεργίας είναι 8,5% για τις γυναίκες και 6,7% για τους άνδρες. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά τα ποσοστά απασχόλησης, στην Ελλάδα απασχολείται το 47,5% των γυναικών, έναντι του 74,6% των ανδρών. Τα αντίστοιχα ποσοστά στην ΕΕ των 27 είναι 57,1% για τις γυναίκες και 71,5% για τους άνδρες. Ακόμη, σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση, στην Ελλάδα το 22,3% των γυναικών είναι απόφοιτες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, έναντι 22,8% των ανδρών. Τα αντίστοιχα ποσοστά στην ΕΕ των 27 είναι 23,8% για τις γυναίκες και 23,1% για τους άνδρες. Τέλος, σε ό,τι αφορά τις γνώσεις ηλεκτρονικών υπολογιστών, οι Ελληνίδες κατατάσσονται τελευταίες στην ΕΕ των 25, μετά την Πορτογαλία. Σύμφωνα με τη Eurostat, το 60% των Ελληνίδων, ηλικίας 16 έως 74 ετών, δεν έχει καμία γνώση υπολογιστών, το 13% έχει λίγες γνώσεις, το 14% μέτριες, και το 13% πολύ καλές. Σε ό,τι αφορά τους άνδρες, στην Ελλάδα, το 53% δεν έχει καμία γνώση ηλεκτρονικών υπολογιστών, το 15% έχει λίγες γνώσεις, το 13% μέτριες και το 19% πολύ καλές. Στην ΕΕ των 25, δεν έχει καμία γνώση ηλεκτρονικών υπολογιστών το 44% των γυναικών και το 38% των ανδρών.

Ισότητα

Η γυναίκα από τότε που εξασφάλισε ισότητα δικαιωμάτων με το ανδρικό φύλο προσέθεσε στους καθιερωμένους ρόλους που είχε και έναν ακόμη, αυτόν της εργαζόμενης. Έτσι, η σύγχρονη γυναίκα είναι πλέον γυναίκα, εργαζόμενη, μητέρα και νοικοκυρά. Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι ρόλοι παραμένουν διακριτοί εις βάρος της γυναίκας, αν και τα τελευταία χρόνια έχουν διαφοροποιηθεί οι κοινωνικές αντιλήψεις και οι παραδοσιακοί ρόλοι έχουν χαλαρώσει, με την ενεργότερη εμπλοκή του πατέρα στις οικογενειακές υποχρεώσεις και την ένταξη της γυναίκας στην εργασία.
Η αντίθετη άποψη υποστηρίζει ότι η συμπεριφορά των ανδρών έχει αλλάξει και οτι ο σύγχρονος άνδρας συμμετέχει όλο και περισσότερο στις οικογενειακές υποχρεώσεις, βοηθώντας στην ανατροφή των παιδιών, στις δουλειές του σπιτιού, στις διάφορες μη οικιακές εργασίες.
Θεωρείς οτι υπάρχει ισότητα ανδρών-γυναικών ως προς τα καθήκοντα που έχουν αναλάβει μέσα στην οικογένεια? Έχει αποδεχτεί η ελληνική κοινωνία τα νέα δεδομένα ή υπάρχει ακόμη προκατάληψη απέναντι στους άνδρες που συμμετέχουν στις οικογενειακές υποχρεώσεις?